Category: خودشناسی کاربردی

بشر ، انسانی است که وجود قانون را پذیرفته است .او دیگر جهان را بی‌صاحب ، بی‌نظم و بی‌هدف نمی‌بیند . می‌داند که قانونی وجود دارد ؛اما هنوز قانون را از بیرون می‌شناسد . برای همین ، به شریعت نیاز دارد .شریعت را نباید فقط مجموعه‌ای از دستورها دانست . در لاتیسم ، شریعت یعنی… Continue reading شریعت، طریقت، حقیقت

وقتی آدم متوجه می‌شود که هستی بر اساس نظم و قانون حرکت می‌کند ، در جست‌وجوی شناخت آن قانون برمی‌آید .در این نقطه ، به مرتبه ” بشر ” وارد می‌شود .در لاتیسم ، بشر کسی است که شریعت را می‌شناسد . شریعت ، ساده‌ترین و قابل‌فهم‌ترین بیان قوانین هستی برای ذهن انسان است .در… Continue reading آغاز بشر:

نخستین مرتبه ، ” آدم ” است .آدم ، موجودی است که حاصل فرگشت طبیعت است . او از دل حیات برخاسته و همچنان بخش بزرگی از رفتارهایش را غرایز ، بقا ، ترس ، میل و واکنش‌های طبیعی هدایت می‌کنندآدم توانایی اندیشیدن دارد ، اما هنوز زندگی‌اش بیشتر بر پایه واکنش است تا ادراک… Continue reading نخستین مرتبه ، ” آدم ” است

لاتیسم برای توصیف مسیر رشد آگاهی انسان ، از چهار واژه استفاده می‌کند :آدمبشرالناسانساناین واژه‌ها در لاتیسم ، صرفاً نام‌های متفاوت برای یک موجود نیستند .آنها چهار کیفیت متفاوت از زیستن را توصیف می‌کنند ، چهار مرحله از نسبت انسان با حقیقت .

انسان، در نگاه لاتیسم، موجودی جدا افتاده در برابر هستی نیست. او بخشی از همین جریان است. اما تفاوت انسان با بسیاری از پدیده‌های دیگر در این است که می‌تواند نسبت خود با این جریان را درک کند.می‌تواند فقط زندگی کند ، یا می‌تواند متوجه شود که در حال زندگی کردن است .همین نقطه ،… Continue reading آغاز آگاهی

پیش از آنکه درباره «شعور کل» صحبت کنیم، باید میان دو معنای متفاوت از واژه «شعور» تفاوت بگذاریم.در زندگی روزمره، وقتی انسان‌ها از شعور صحبت می‌کنند، معمولاً منظورشان میزان فهم، رفتار مناسب، ادب یا توانایی تشخیص درست از نادرست در روابط انسانی است.مثلاً می‌گویند:«این انسان شعور اجتماعی دارد.» یا «فلانی بدون شعور رفتار کرد.»این معنا،… Continue reading شعور؛فراتر از معنای روزمره

شاید بزرگ‌ترین آزادی انسان، رسیدن به همه آرزوهایش نباشد… بلکه رهایی از آرزوهایی باشد که از ناآگاهی متولد شده‌اند.این کتاب، دعوتی است برای آغازِ این سفر. سفری که شاید مقصدش، یافتن پاسخ نباشد… بلکه دگرگون شدنِ پرسش‌ها باشد.

لاتیسم نمی‌گوید انسان ناتوان است برعکس…لاتیسم انسان را موجودی می‌بیند که توانِ انتخاب، آفرینش، هم‌آفرینی و اثرگذاری دارد. اما یک مسئله وجود دارد: انسان هنوز کم‌تجربه است.او آرزو می‌کند… خلق می‌کند… انتخاب می‌کند… اما بارها همان چیزی که روزی بزرگ‌ترین آرزویش بوده، چند سال بعد به بزرگ‌ترین رنجِ زندگی‌اش تبدیل می‌شود.شغل… ازدواج… ثروت… شهرت… قدرت…… Continue reading لاتیسم نمی‌گوید انسان ناتوان است

بشر هزاران سال است که می‌پرسد: چگونه ثروتمند شوم؟ چگونه آرامش پیدا کنم؟ چگونه خوشبخت شوم؟ چگونه خدا را پیدا کنم؟ اما کمتر از خودش پرسیده است: «آیا من واقعاً می‌دانم چه چیزی برایم خوب است؟»تمام تاریخ بشر، تاریخِ خواستن است. اما شاید هنوز کسی از خود نپرسیده باشد: «اگر خواسته‌های من، محصولِ ناآگاهیِ من… Continue reading آیا من واقعاً می‌دانم چه چیزی برایم خوب است؟

انسان، آن چیزی می‌شود که به آن توجه می‌کند. یکی از قوانین مهم عالم هستی این است که: توجه، تنها یک نگاه نیست. توجه، یک آفرینش است. هر جا توجه انسان ماندگار شود، همان بخش از وجود او جان می‌گیرد. اگر انسان، سال‌ها توجه خود را صرف ترس کند… ترس، آرام‌آرام به بخشی از شخصیت… Continue reading انسان، آن چیزی می‌شود که به آن توجه می‌کند