شاید بزرگترین آزادی انسان، رسیدن به همه آرزوهایش نباشد… بلکه رهایی از آرزوهایی باشد که از ناآگاهی متولد شدهاند.این کتاب، دعوتی است برای آغازِ این سفر. سفری که شاید مقصدش، یافتن پاسخ نباشد… بلکه دگرگون شدنِ پرسشها باشد.
تأکید میکند که هدف فقط شناخت خود نیست، بلکه بهکارگیری این شناخت در زندگی و تصمیمهاست.
شاید بزرگترین آزادی انسان، رسیدن به همه آرزوهایش نباشد… بلکه رهایی از آرزوهایی باشد که از ناآگاهی متولد شدهاند.این کتاب، دعوتی است برای آغازِ این سفر. سفری که شاید مقصدش، یافتن پاسخ نباشد… بلکه دگرگون شدنِ پرسشها باشد.
لاتیسم نمیگوید انسان ناتوان است برعکس…لاتیسم انسان را موجودی میبیند که توانِ انتخاب، آفرینش، همآفرینی و اثرگذاری دارد. اما یک مسئله وجود دارد: انسان هنوز کمتجربه است.او آرزو میکند… خلق میکند… انتخاب میکند… اما بارها همان چیزی که روزی بزرگترین آرزویش بوده، چند سال بعد به بزرگترین رنجِ زندگیاش تبدیل میشود.شغل… ازدواج… ثروت… شهرت… قدرت…… Continue reading لاتیسم نمیگوید انسان ناتوان است
بشر هزاران سال است که میپرسد: چگونه ثروتمند شوم؟ چگونه آرامش پیدا کنم؟ چگونه خوشبخت شوم؟ چگونه خدا را پیدا کنم؟ اما کمتر از خودش پرسیده است: «آیا من واقعاً میدانم چه چیزی برایم خوب است؟»تمام تاریخ بشر، تاریخِ خواستن است. اما شاید هنوز کسی از خود نپرسیده باشد: «اگر خواستههای من، محصولِ ناآگاهیِ من… Continue reading آیا من واقعاً میدانم چه چیزی برایم خوب است؟
انسان، آن چیزی میشود که به آن توجه میکند. یکی از قوانین مهم عالم هستی این است که: توجه، تنها یک نگاه نیست. توجه، یک آفرینش است. هر جا توجه انسان ماندگار شود، همان بخش از وجود او جان میگیرد. اگر انسان، سالها توجه خود را صرف ترس کند… ترس، آرامآرام به بخشی از شخصیت… Continue reading انسان، آن چیزی میشود که به آن توجه میکند
چرا انسان فراموش میکند؟ اگر حقیقت در وجود انسان حضور دارد… اگر انسان، جزئی از کل است و کل در اوست… اگر آنچه باید بداند، از پیش در ژرفای وجودش جاری است… پس این پرسش شکل میگیرد: چرا انسان فراموش میکند؟ *** فرض کن کودکی در خانهای بزرگ زندگی میکند. سالها در آن خانه راه… Continue reading چرا انسان فراموش میکند؟
همه ما در زندگی، کسانی را دیدهایم که به آنها میگوییم «آدم بد». گاهی از روی خشم… گاهی از روی تجربه… و گاهی هم از روی حقیقت. اما آیا انسان، بد به دنیا میآید؟ لاتیسم میگوید: خیر. هیچ نوزادی، بد به دنیا نمیآید. همه، با امکانِ تجربه کردن متولد میشوند. پس بدی از کجا آغاز… Continue reading بد، چگونه بد میشود؟
برای چند دقیقه، هیچ مخالفتی با اعتقادت نکن.فقط یک کار انجام بده.واژهی «خدا» را موقتاً از ذهنت بردار.نه اینکه انکارش کنی.فقط اسمش را بردار.چرا ؟چون این واژه، هزاران سال است که با هزاران تصویر ، تفسیر ، احساس ، ترس ، امید ، مذهب و فرهنگ آمیخته شده است.هر کس «خدا» را میشنود ، چیز… Continue reading واژهی «خدا» را موقتاً از ذهنت بردار
بزرگترین مانعِ انسان، خدا نیست. بزرگترین مانع، تصویری است که ذهن از خدا ساخته است. ذهن، هرگز نمیتواند حقیقت را خلق کند؛ فقط میتواند از حقیقت، تصویر بسازد. هر تصویری که از خدا در ذهن داری، در اندازهی فهمِ امروز توست؛ نه در اندازهی حقیقت. به همین دلیل، لاتیسم انسان را دعوت نمیکند که تصویر… Continue reading از تصویر عبور کن… تا تجربه آغاز شود
شاید پس از خواندن فصلهای پیشین، این پرسش به وجود بیاید: اگر لاتیسم از انسانِ خوب سخن میگوید، پس حتماً انسانِ بد هم وجود دارد؟ پاسخ، نیازمند دقت است. لاتیسم، جهان را بر اساس دوگانگیها تعریف نمیکند. در لاتیسم، خوب و بد، زشت و زیبا، کم و زیاد، ثواب و گناه، حقیقت نهایی نیستند. اینها… Continue reading آیا در لاتیسم، خوب و بد وجود دارد؟
گاهی انسان تصور میکند ابتدا خدایی وجود داشته است، سپس قوانینی آفریده و جهان را با آن قوانین اداره میکند. لاتیسم چنین نگاهی ندارد. در لاتیسم، قانون، چیزی جدا از شعور کل نیست. شعور جاری در عالم هستی نیز چیزی جدا از شعور کل نیست. همه، جلوههای یک حقیقت واحدند. *** برای فهم این موضوع،… Continue reading شعور جاری در عالم هستی