شعور، گسترش را دوست دارد

اگر از خود بپرسیم چرا عالم هستی پیوسته در حال گسترش است، پاسخ لاتیسم این نیست که این یک اتفاق فیزیکی است. گسترش، طبیعت شعور است. شعور، سکون را نمی‌شناسد. شعور، خود را گسترش می‌دهد. خود را تجربه می‌کند. خود را زبده‌تر می‌کند. و از دل هر زبدگی، امکان تازه‌ای برای آفرینش پدید می‌آورد. به… Continue reading شعور، گسترش را دوست دارد

آغاز هم‌آفرینی

ووقتی هستی به انسان اعتماد می‌کند و رسیدن به نقطه‌ای که شعور کل بتواند به انسان اعتماد کند . تمام مسیر لاتیسم، از آدم تا هم‌آفرینی، یک مقصد بیشتر ندارد بیشتر انسان‌ها تمام عمر تلاش می‌کنند به خدا اعتماد کنند. این ارزشمند است. اما کمتر کسی از خودش می‌پرسد: آیا خداوند هم می‌تواند به من… Continue reading آغاز هم‌آفرینی

جنگ با خود

بزرگ‌ترین میدان جنگ، درون انسان است.جنگی که هیچ‌کس آن را نمی‌بیند. بیشتر انسان‌ها، نه با دنیا… که با خودشان در جنگ‌اند. تمام روز، درون خود دادگاهی برپاست. چرا نشد؟ چرا نتوانستم؟ چرا او توانست و من نتوانستم؟ چرا زندگی من این‌گونه شد؟ چرا دیر شد؟ چرا اشتباه کردم؟ چرا… و باز هم چرا… انسان، آرام‌آرام… Continue reading جنگ با خود

دشمنِ توجه

دشمن توجه ؛ جنگ ، بزرگترین دشمن نامرئیِ توجه است ؛ تله‌ای به نام مبارزه ! یکی از بزرگ‌ترین تله‌هایی که انسان در آن گرفتار می‌شود، مبارزه است. نه مبارزه‌ای که گاهی برای دفاع از حق لازم است… بلکه مبارزه‌ای که به شیوه زندگی انسان تبدیل می‌شود. بعضی انسان‌ها، همیشه در حال جنگ‌اند. اگر هوا… Continue reading دشمنِ توجه

موفقیت یا خوشبختی؟

تقریباً همه انسان‌ها می‌گویند: «می‌خواهیم موفق باشیم.» اما کمتر کسی از خودش می‌پرسد: «موفقیت را می‌خواهم یا خوشبختی را؟» این دو، همیشه یکی نیستند. بارها دیده‌ایم انسان‌هایی را که ثروت دارند، شهرت دارند، قدرت دارند، اما شب‌ها با آرامش نمی‌خوابند. و بارها انسان‌هایی را دیده‌ایم که شاید نامشان در هیچ رسانه‌ای نباشد، اما آرامشی دارند… Continue reading موفقیت یا خوشبختی؟