تأکید می‌کند که هدف فقط شناخت خود نیست، بلکه به‌کارگیری این شناخت در زندگی و تصمیم‌هاست.
چرا انسان فراموش می‌کند؟ اگر حقیقت در وجود انسان حضور دارد… اگر انسان، جزئی از کل است و کل در اوست… اگر آنچه باید بداند، از پیش در ژرفای وجودش جاری است… پس این پرسش شکل می‌گیرد: چرا انسان فراموش می‌کند؟ *** فرض کن کودکی در خانه‌ای بزرگ زندگی می‌کند. سال‌ها در آن خانه راه… Continue reading چرا انسان فراموش می‌کند؟
همه ما در زندگی، کسانی را دیده‌ایم که به آنها می‌گوییم «آدم بد». گاهی از روی خشم… گاهی از روی تجربه… و گاهی هم از روی حقیقت. اما آیا انسان، بد به دنیا می‌آید؟ لاتیسم می‌گوید: خیر. هیچ نوزادی، بد به دنیا نمی‌آید. همه، با امکانِ تجربه کردن متولد می‌شوند. پس بدی از کجا آغاز… Continue reading بد، چگونه بد می‌شود؟
برای چند دقیقه، هیچ مخالفتی با اعتقادت نکن.فقط یک کار انجام بده.واژه‌ی «خدا» را موقتاً از ذهنت بردار.نه اینکه انکارش کنی.فقط اسمش را بردار.چرا ؟چون این واژه، هزاران سال است که با هزاران تصویر ، تفسیر ، احساس ، ترس ، امید ، مذهب و فرهنگ آمیخته شده است.هر کس «خدا» را می‌شنود ، چیز… Continue reading واژه‌ی «خدا» را موقتاً از ذهنت بردار
بزرگ‌ترین مانعِ انسان، خدا نیست. بزرگ‌ترین مانع، تصویری است که ذهن از خدا ساخته است. ذهن، هرگز نمی‌تواند حقیقت را خلق کند؛ فقط می‌تواند از حقیقت، تصویر بسازد. هر تصویری که از خدا در ذهن داری، در اندازه‌ی فهمِ امروز توست؛ نه در اندازه‌ی حقیقت. به همین دلیل، لاتیسم انسان را دعوت نمی‌کند که تصویر… Continue reading از تصویر عبور کن… تا تجربه آغاز شود
شاید پس از خواندن فصل‌های پیشین، این پرسش به وجود بیاید: اگر لاتیسم از انسانِ خوب سخن می‌گوید، پس حتماً انسانِ بد هم وجود دارد؟ پاسخ، نیازمند دقت است. لاتیسم، جهان را بر اساس دوگانگی‌ها تعریف نمی‌کند. در لاتیسم، خوب و بد، زشت و زیبا، کم و زیاد، ثواب و گناه، حقیقت نهایی نیستند. این‌ها… Continue reading آیا در لاتیسم، خوب و بد وجود دارد؟
گاهی انسان تصور می‌کند ابتدا خدایی وجود داشته است، سپس قوانینی آفریده و جهان را با آن قوانین اداره می‌کند. لاتیسم چنین نگاهی ندارد. در لاتیسم، قانون، چیزی جدا از شعور کل نیست. شعور جاری در عالم هستی نیز چیزی جدا از شعور کل نیست. همه، جلوه‌های یک حقیقت واحدند. *** برای فهم این موضوع،… Continue reading شعور جاری در عالم هستی
حضور شعور کل شعور کل، بیرون از هستی نیست. شعور جاری در عالم هستی نیز چیزی جدا از شعور کل نیست. هستی، جریان شعور است. *** اما انسان، تنها موجودی نیست که در شعور زندگی می‌کند. همه موجودات در شعور زندگی می‌کنند. وجه تمایز انسان، «او» است. او، حضور شعور کل است. نه موجودی جدا… Continue reading او؛
در لاتیسم، هنگامی که از «شعور کل» سخن می‌گوییم، از یک شخص سخن نمی‌گوییم. از موجودی که جایی نشسته باشد… تصمیم بگیرد… گاهی موافق باشد… گاهی مخالف… گاهی ببخشد… گاهی محروم کند… سخن نمی‌گوییم. شعور، حقیقت جاری هستی است. همان نظم زنده‌ای که همه عناصر و عوامل را در ارتباط با یکدیگر نگه می‌دارد. ***… Continue reading شعور، نه یک شخص
تعجب میکنم ! از انسان ها انسان هایی که هر روز دوش میگیرند ! آنها هر روز وجه جسم را شستشو می دهند تا از آلودگی ها پاک شود ! اماامااما آیا زندگی شان هم شستشو می دهند ؟ تعجب می کنم که جسمت را هر روز شستشو می کنی اما زندگیت را نه ،… Continue reading شستشوی زندگی یا شستشوی جهانِ درون
آیا از طریقت به حقیقت می‌رسی؟ چرا افراد توان حرکت از شریعت به طریقت را ندارند؟ چرا افراد جرأت حرکت به سمت حقیقت را ندارند؟ حتی بزرگان!!! شرایط امروز ایران و جهان چگونه است؟ انسان‌ها چگونه‌اند؟ نه آدم و بشر؛ انسان!