روزی انسانها درباره همه چیزِ زندگی همدیگر تصمیم میگرفتند. چه بخوری. چه بپوشی. با چه کسی ازدواج کنی. چه شغلی داشته باشی. چه اعتقادی داشته باشی. حتی چگونه فکر کنی. هرچه جامعه سنتیتر بود، مرز میان «من» و «دیگران» کمرنگتر بود. الگوها ثابت بود و خلاقیتی وجود نداشت .تقلید اصل اساسی برای رستگاری بود .راه… Continue reading زندگی، شخصیتر از همیشه
شاید بزرگترین آزادی انسان، رسیدن به همه آرزوهایش نباشد… بلکه رهایی از آرزوهایی باشد که از ناآگاهی متولد شدهاند.این کتاب، دعوتی است برای آغازِ این سفر. سفری که شاید مقصدش، یافتن پاسخ نباشد… بلکه دگرگون شدنِ پرسشها باشد.
لاتیسم نمیگوید انسان ناتوان است برعکس…لاتیسم انسان را موجودی میبیند که توانِ انتخاب، آفرینش، همآفرینی و اثرگذاری دارد. اما یک مسئله وجود دارد: انسان هنوز کمتجربه است.او آرزو میکند… خلق میکند… انتخاب میکند… اما بارها همان چیزی که روزی بزرگترین آرزویش بوده، چند سال بعد به بزرگترین رنجِ زندگیاش تبدیل میشود.شغل… ازدواج… ثروت… شهرت… قدرت…… Continue reading لاتیسم نمیگوید انسان ناتوان است
بشر هزاران سال است که میپرسد: چگونه ثروتمند شوم؟ چگونه آرامش پیدا کنم؟ چگونه خوشبخت شوم؟ چگونه خدا را پیدا کنم؟ اما کمتر از خودش پرسیده است: «آیا من واقعاً میدانم چه چیزی برایم خوب است؟»تمام تاریخ بشر، تاریخِ خواستن است. اما شاید هنوز کسی از خود نپرسیده باشد: «اگر خواستههای من، محصولِ ناآگاهیِ من… Continue reading آیا من واقعاً میدانم چه چیزی برایم خوب است؟
شعور، گسترش را دوست دارد اگر از خود بپرسیم چرا عالم هستی پیوسته در حال گسترش است، پاسخ لاتیسم این نیست که این یک اتفاق فیزیکی است. گسترش، طبیعت شعور است. شعور، سکون را نمیشناسد. شعور، خود را گسترش میدهد. خود را تجربه میکند. خود را زبدهتر میکند. و از دل هر زبدگی، امکان تازهای… Continue reading شعور، گسترش را دوست دارد
اگر از خود بپرسیم چرا عالم هستی پیوسته در حال گسترش است، پاسخ لاتیسم این نیست که این یک اتفاق فیزیکی است. گسترش، طبیعت شعور است. شعور، سکون را نمیشناسد. شعور، خود را گسترش میدهد. خود را تجربه میکند. خود را زبدهتر میکند. و از دل هر زبدگی، امکان تازهای برای آفرینش پدید میآورد. به… Continue reading شعور، گسترش را دوست دارد
ووقتی هستی به انسان اعتماد میکند و رسیدن به نقطهای که شعور کل بتواند به انسان اعتماد کند . تمام مسیر لاتیسم، از آدم تا همآفرینی، یک مقصد بیشتر ندارد بیشتر انسانها تمام عمر تلاش میکنند به خدا اعتماد کنند. این ارزشمند است. اما کمتر کسی از خودش میپرسد: آیا خداوند هم میتواند به من… Continue reading آغاز همآفرینی
بزرگترین میدان جنگ، درون انسان است.جنگی که هیچکس آن را نمیبیند. بیشتر انسانها، نه با دنیا… که با خودشان در جنگاند. تمام روز، درون خود دادگاهی برپاست. چرا نشد؟ چرا نتوانستم؟ چرا او توانست و من نتوانستم؟ چرا زندگی من اینگونه شد؟ چرا دیر شد؟ چرا اشتباه کردم؟ چرا… و باز هم چرا… انسان، آرامآرام… Continue reading جنگ با خود
دشمن توجه ؛ جنگ ، بزرگترین دشمن نامرئیِ توجه است ؛ تلهای به نام مبارزه ! یکی از بزرگترین تلههایی که انسان در آن گرفتار میشود، مبارزه است. نه مبارزهای که گاهی برای دفاع از حق لازم است… بلکه مبارزهای که به شیوه زندگی انسان تبدیل میشود. بعضی انسانها، همیشه در حال جنگاند. اگر هوا… Continue reading دشمنِ توجه
انسان، آن چیزی میشود که به آن توجه میکند. یکی از قوانین مهم عالم هستی این است که: توجه، تنها یک نگاه نیست. توجه، یک آفرینش است. هر جا توجه انسان ماندگار شود، همان بخش از وجود او جان میگیرد. اگر انسان، سالها توجه خود را صرف ترس کند… ترس، آرامآرام به بخشی از شخصیت… Continue reading انسان، آن چیزی میشود که به آن توجه میکند