نخستین مرتبه ، ” آدم ” است .
آدم ، موجودی است که حاصل فرگشت طبیعت است . او از دل حیات برخاسته و همچنان بخش بزرگی از رفتارهایش را غرایز ، بقا ، ترس ، میل و واکنش‌های طبیعی هدایت می‌کنند
آدم توانایی اندیشیدن دارد ، اما هنوز زندگی‌اش بیشتر بر پایه واکنش است تا ادراک . با این حال ، در وجود او نیرویی هست که او را از دیگر جانداران متمایز می‌کند .
او می‌تواند بپرسد . می‌تواند نظم را ببیند . می‌تواند از خود بپرسد :
” آیا این جهان فقط مجموعه‌ای از اتفاق‌های پراکنده است ، یا قانونی در آن جاری است ؟ “
همین پرسش ، آغاز عبور از آدم است .